Louis Van de Voorde: geboren te Ruisbroek (Br.) in 1953 – kath.gezin met 10 kinderen
Opleiding: auto-mechanica, industrieel technieker, veelal werkzaam als commercieel bediende.

Anne-Marie Trappeniers: geboren te Vilvoorde in 1955 – kath.gezin met 4 kinderen
Opleiding: secretariaat-talen, administratief bediende.

Onze meest sterke vaardigheden zijn vriendelijkheid, mededogen, eenheid als paar,
visionair (Louis) administratie (Anne-Marie) en structuur, we kunnen ons eenvoudig aanpassen op vele manieren. We vormen een goed team.

Ons gezin: 3 kinderen: 2 jongens en 1 meisje (oudste zoon overleden in 2009) – 8 kleinkinderen

Geschiedenis

1995 : bekering tot levend geloof in de Heer Jezus en aangesloten bij ev.gemeente Geraardsbergen

2011 : ev.gemeente Aalst/Denderleeuw.

Zendingsreizen naar Roemenië en Oekraïne.

2000-2002: actief medewerkers van de Toevlucht Geraardsbergen, bediening onder de vluchtelingen.

2002-2005: op zending in Leskovac (3 mdn) – Sanski Most, Bosnië, humanitaire werkers

2010-2014: PR en helpen bij cursussen bij Gave Veste, hulp voor vluchtelingen via de kerken

2014-2017: op zending in Jagodina, Servië, humanitaire werkers onder Roma ism. Roma Center Oaza

2017-xxxx: samenwerking met lokale partner ngo.ROSA te Leskovac

Onze visie – ROMA HELPEN IN NOOD

De Roma zijn een gediscrimineerd volk met weinig kans om zich te ontwikkelen binnen de normale maatschappij, dit al vanaf de kleuterklas tot het aanleren van een beroep. Actueel leven nog vele gezinnen onder het bestaansminimum. Servië is het 4earmste land van Europa. Het is noodzakelijk dat Roma in hun eigen land en omgeving kunnen geholpen en gemotiveerd worden, opleiding kunnen genieten en aan het werk gezet worden.

Door onze aanwezigheid ter plaatse in de realiteit en leefomstandigheden van alle dag willen we met onze houding en daadwerkelijke hulp tegemoet komen aan de basisbehoeftes van deze kwetsbare doelgroep waarvoor we iets kunnen betekenen.

Missie – IEDER IS BELANGRIJK

Door het verhalen van de problematiek en noden onder de Roma bevolking, door middel van presentaties en rapportering, willen we de achterban en andere hulporganisaties aanzetten tot concrete hulpverlening. We zijn ervan overtuigd dat omkijken naar de ander en hulp bieden van welke aard ook een mens belangrijk maakt.

Ons christelijk geloof is onze drijfveer. Als humanitaire werkers willen we door de activiteiten en hulp die we bieden de liefde van Christus delen.

Samen met u kunnen wij als humanitaire medewerkers in het kader van ontwikkelingssamenwerking de kloof van armoede en discriminatie overbruggen.

Doel

In de eerste instantie zetten we ons in om armoede en discriminatie te bestrijden.

Het doel van deze hulp is:

  • verbetering van levensomstandigheden en kwetsbaarheid van arme Roma  zodat de druk door zorgen en armoede vermindert.
  • bijdragen in het genezingsproces door medicijnen, postoperatieve zorg, therapie en toebehoren.

Dit willen we bereiken door:

· Fondsen werven en beheren betreffende bepaalde projecten

· Coördineren en organiseren van uitdeling van inkomende humanitaire goederen zoals voedsel, kleding, hout

· Bezoeken en sociaal contact met kansarmen, inschatten van situaties, noden en familieomstandigheden, relaties opbouwen, opvolging.

· Voorstellen van de projecten bij organisaties/stichtingen welke het werk onder Roma ondersteunen.

· Samen zijn we ook verantwoordelijk voor de geestelijke kant van het werk zoals bij de bezoeken de begunstigden bemoedigen en op aanvraag voor hen bidden.

· Rapporteren naar Tearfund, lokale partner en eventuele donateur.

· In een langere termijn visie mensen opleiden voor een job, hen ondersteunen en stimuleren in het vinden en uitoefenen van een gepaste baan, afhankelijk van hun bekwaamheden.

Een voedselpakket alleen is niet voldoende om iemand op langere termijn verder te helpen. Een bepaalde groep zal steeds materiële ondersteuning blijven nodig hebben zoals oudere en zieke mensen, weduwen en alleenstaande moeders. Nochtans zijn we van mening dat mensen kunnen geactiveerd worden om iets te doen aan zijn/haar situatie.

De zendingsvisie als ontwikkelingshelper die al jaren in ons sluimerde, kreeg pas vorm toen we de Heer leerden kennen. Sinds onze bekering in 1995 werden we meerdere malen bepaald bij “gaat dan henen” en het contact met vele andere zendelingen versterkte alleen maar ons verlangen om te “gaan”.

In onze zoektocht om de Heer te dienen en Zijn wil te doen, werkten wij mee aan evangelisatie in en buiten onze gemeente. We trokken op met Zuid-Afrikaanse en Nederlandse teams gedurende verschillende campagnes. Dankbaar kijken we terug naar het gemeentewerk: organiseren van feestgelegenheden, decoratie, leiden van zendingsteam (Louis), zondagsschool en later tienerwerk (Annemarie).

TOERUSTING – BAGAGE

Door het zendingswerk gingen we in 1998 samen met een ander echtpaar en een zwaar geladen wagen richting Roemenië. Deze reis werd voor ons een ware uitdaging en tegelijk ook een eerste roep om te gaan.

Tijdens een zendingsweekend in november 1999 in Lunteren (NL) hoorden we over het werk in Servië onder zigeuners en vluchtelingen.

In het voorjaar 2000 groeide in onze gemeente de visie om samen met enkele broeders en zusters op zendingsreis te gaan naar Oekraïne. Alhoewel we in juli een heel gezegende tijd beleefden in Oekraïne, kregen we pas vrede in ons hart toen we besloten in augustus ook naar Servië te gaan.

Terug in België, zochten we heel snel de Servische taal te leren en kwamen zo in contact met twee Servische gezinnen. Gauw merkten we op dat de nood van deze mensen veel belangrijker was dan onze taallessen. De toestroom van nieuwe vluchtelingen in onze eigen streek bleef niet zonder gevolgen. De Heer toonde ons de weg en verruimde onze beide harten.

Wat begon met een 20-tal groeide uit tot een 75-tal gezinnen van allerlei nationaliteiten. Dagelijks werden we geconfronteerd met verdriet, hulpeloosheid, materiële en geestelijke noden. Voor dit toebereid werk heeft de Heer ook voorzien. Vanuit onze gemeente ontstond een werkgroep enthousiaste mensen om ons bij te staan in deze taken.

We kwamen in contact met Willy Verbruggen van de Toevlucht Antwerpen, een christelijke vzw die het mogelijk maakt om officieel te kunnen werken, om oa. voedsel van de voedselbank te kunnen verkrijgen.

Op een bepaald moment merkten anderen het op en drong het bij ons door welk een impact deze bediening in ons leven genomen had. Samen als man en vrouw gingen wij tot de Heer om duidelijkheid en bevestiging: was het Zijn wil ons in België te houden of ons toch te zenden?

We vertrokken in september 2002 op zending, eerst 3 maanden in het zuiden van Servië en nadien tot het voorjaar 2005 in Bosnië.

Vanuit onze ervaring, in contact met vluchtelingen in België jaren terug, hebben we na een tijdje gekozen om andere mensen te gaan motiveren. Door het werk bij Gave Veste gingen we ons inzetten voor het werk onder de asielzoekers. Deze christelijke organisatie begeleidt plaatselijke christenen bij het werk onder asielzoekers en is op diverse andere manieren actief in het opzetten en motiveren van contacten tussen Belgische christenen en asielzoekers. Als PR hebben we veel contact gehad met allerlei mensen door standenwerk op verschillende christelijke beurzen, via kerken en cursussen.

Onze eerste roeping

Tijdens een zendingsweekend in 1999 in Lunteren (NL) hoorden we voor het eerst over het werk in Servië onder zigeuners en vluchtelingen. Een totaal onbekende standhouder schoof na een gesprek met Louis een folder naar hem toe betreffende een Roma groep in Servië. Bart Companjen moedigde ons aan om ernstig na te denken over de mogelijkheid te dienen in Europa, de Balkan. Hij bracht ons in contact met Margreet Jans, een Nederlandse zendelinge die ettelijke jaren onder de Roma werkte in Servië, voornamelijk in het kinderwerk. Zij was heel aanstekelijk en na overleg met de leiding van de Servische kerk besloten we in het najaar van 2002 voor humanitair werk, ontwikkelingssamenwerking naar daar te vertrekken. We verbleven er toen 3 maanden en werkten heel veel onder de Roma.

Tijdens een doorreis in Hongarije in 2010 werden we terug enorm bepaald bij onze eerste roeping. We reden langs een groep Roma met paard en kar, een rij met kinderen erachter, en ineens werd alles zo klaar, God maakte duidelijk dat Hij ons terug in Servië wou gebruiken. Een zeer intense momentopname met grote impact!

Overtuigd van deze vernieuwde visie en onze passie voor Roma hebben we verdere stappen genomen in voorbereiding van ons vertrek in september 2014.